Birna Geirfinns

Það verður að segjast að dagarnir líða allt öðruvísi eftir að við kláruðum verklega hlutann, núna er farinn í hönd tími lestur og rannsókna sem tekur allt öðruvísi á taugarnar. Það verður að viðurkennast að ritgerðarskrif fara rólega í gang, en flestir reyna nú að gera eitthvað hvern dag, þó ekki nema til að róa samviskuna. Bókastaflar við rúmstokkinn og glósubók við hönd er búnaður hvers nema um þessar mundir og nú er bara að vinna á staflanum og glósa eins og vindurinn. Þess á milli fæ ég gesti eða verð gestur sjálfur þangað til ég skila ritgerð í september.

Gestir sumarsins sem höfðu gert boð á undan sér eru komnir og farnir, Bogga og Auður kíktu yfir hafið og skemmtu mér í nokkra daga.

Við byrjuðum rólega og skoðuðum Reading fyrsta daginn, ég rölti með stelpurnar upp í skóla og sýndi þeim verkefni mín og annarra áður en við rukum niður í bæ að skoða það sem hann hefur uppá að bjóða. Spjall, smá versl, rölt og kaffibollar var ljómandi í góðu veðri og daginn eftir var haldið til Oxford.

Það var ekki alveg jafn yndislegt veður og daginn áður, svo við tölum nú ekki um daginn eftir það sem fór alveg yfir strikið í kulda og garra. Við fórum til London og kíktum á Brick Lane, borðuðum góðan mat og skoðuðum mannlífið.

Annar dagur í rólegheitum í bongo blíðu í Reading fylgdi svo London ferðinni, þar sem við slökuðum á böðuðum okkur í sólinni og borðuðum góðan mat, hvað eru mörg ð í því.

Í gær fylgdi ég svö dömunum til London á ný þar sem þær ætla að eyða tveimur síðustu dögum ferðarinnar. Við skelltum okkur á Victoria og Albert safnið, loksins, loksins segi ég. Ég hef ætlað að fara síðan ég kom til Englands en aldrei látið verða af því. Rosa gaman og margt að sjá, og einhverra hluta vegna virtist þetta vera eini dagurinn sem ég mundi almennilega eftir því að ég væri með myndavél.

Við röltum gegnum Hyde Park á leið okkar á safnið og veðrið var alveg yndislegt.

Á safninu voru nokkur verk eftir nokkra arkitekta á stangli, meðal annars þetta fallega tré, Ratatosk, í garðinum.

Og eins konar bókaturn, þ.e. turn sem þjónaði hlutverki bókahillu.

Ég kvaddi svo stúlkurnar með tár í augum og hélt á vit náms og lesturs í Reading.

Framundan er svo heilmikið, tónleikar með Pearl Jam, stutt ferð til Íslands, meiri lestur og vonandi sól og blíða. Ég fékk svo að vita í gær að skólinn vill halda bókunum okkar aðeins lengur þannig að það er smá bið í nærmyndir, en þær koma. Ég er reyndar með örlítið samviskubit yfir hvað myndirnar sem ég hef sett hérna inn eru óspennandi, aldrei að vita nema ég leggi harðar að mér í myndtökunni.

Þá er komið að færslu svona í tilefni dagsins.

Best að byrja þar sem frá var horfið þó svo að það sé að verða langt um liðið. Í byrjun apríl mánaðar fór ég til Birmingham til að heimsækja Guðrúnu Erlu frænku í tilefni 30ára afmælis hennar. Skoðuðum borgina lítillega, fengum okkur ís og fórum út að borða. Ljómandi fín ferð, góður félagsskapur og yndislegt veður.

Helgina eftir afmælisferðina til Birmingham var farin önnur afmælisferð, núna til London þar sem ég hitti Sunnu og í sameiningu héldum við uppá okkar afmæli. Við áttum yndislegan dag í Kew Gardens, þar sem veðrið var æði, enn á ný, og blómin afar yndisleg.

Að loknum Kew degi fórum við saman út að borða í góðum félagsskap Nönnu og Chantelle. Við áttum pantað borð á vinnustaðnum hennar Sunnu þar sem við fengum ljúffengan mat og stórskemmtileg skemmtiatriði. Ljómi í alla staði.

Morguninn eftir rauk ég svo til Reading þar sem að mér til mikillar furðu var búið að skipuleggja óvænta afmælisveislu fyrir mig. Sem verandi óvænt kom verulega á óvart. Erin, Oliver, Riccardo, Marian, Emma og Christina voru búin að fara og versla afar mikið af mat, kaupa grill greinilega panta sól og blíðu. Veðrið var yndislegt og við sátum úti og borðuðum grillpinna og beikon vafðar döðlur. Alveg æði

Ó, sei, sei já. Allt aldeilis fínt. Skólinn er svo byrjaður aftur að fríi loknu. Mjög svipað ástand og var meðan á fríinu stóð. Þessa önnina eigum við algjörlega að skipuleggja vinnuna sjálf og erum eiginlega ekki í neinum sérstökum fyrirlestrum. Þetta á við um allt verklegt sem við skilum svo eftir einn mánuð og níu daga. Þá er lokayfirferð á öllum verkum og lítil sýning. Að því loknu tekur svo við 100% rigerðarvinna sem líkur í september. Allt voða spennandi en líður óhemju hratt. Eitthvað segir mér að þessi eini mánuður og níu dagar verði “á morgun” áður en ég veit af.

Í síðustu viku fórum við nokkur úr skólanum í sjálfskipulagða dagsferð til Whales. Við leigðum okkur 7 sæta bíl og brunuðum af stað árla morguns. Einn af þeim sem er með mér í skólanum, Oliver, sem við skulum bara kalla Oliver #2, ótrúlegt að þekkja tvo, var í skóla þegar hann var yngri í Whales og bauðst til að keyra okkur. Bærinn sem við heimsóttum heitir Hay-on-Wye og er þekktur sem “Bær bókanna” pínu, oggu, lítill bær, en bókað (fyndið) allavega svona 20 bókabúðir í bænum. Það er óhætt að segja að það þarf ögn meira en einn dag í að skoða allt en við skemmtum okkur konunglega. Og Whales er alveg æði, allavega þessi litli hluti sem ég sá, ég keypti mér nú ekki mikið, bara tvær Birnulegar bækur, munstubók og fuglabók. Mæli með Whales, ef ekki bara til að reyna að átta sig á tungumálinu, alveg voðalegt stafarugl.

Sá þessa fínu hattabúð, með þessu sniðuga nafni, tók mynd fyrir hana Sunnu litlu.

Svo keyrðum við skemmtilega leið til baka til að njóta fallegs útsýnis, ljómandi.

Gott í bili. Njótið dagsins, góður dagur.